home

Mijn lijf doet raar

Mijn lijf doet raar

Mijn lijf doet raar

Ik zat een tijdje niet lekker in mijn vel. Kortademig. Teveel hooi op mijn vork genomen. Te jachtige levensstijl. Ik wist het, maar ik voelde me niet in staat om het te veranderen. Toen opeens voelde ik overal tintelingen. En een raar duizelig en licht gevoel in mijn hoofd. Gek onbekend gevoel.

 

Als mijn lijf vreemd doet, dan word ik nieuwsgierig. Om mijn lichaam te kunnen begrijpen, moet ik het eerst observeren en aandachtig voelen. 

 

Ik zei tegen mijn partner (een echte angsthaas). ‘Mijn hoofd doet een beetje raar. Ik kan niet meer op mijn benen staan. Ik ga liggen. Laat me maar even met rust. Maak je je niet ongerust. Je hoeft geen dokter te bellen hoor. Ik weet het gewoon, het gaat vanzelf weer over’.

 

Rustig en diep ademhalend liggend op de bank richtte ik mijn volle aandacht op het gevoel in mijn hoofd. Een duizelig, licht en ongrijpbaar gevoel. En toen? Het veranderde. Het zakte naar beneden. Naar mijn gezicht. Mijn gezicht kreeg het zelfde gevoel. Het gekke gevoel in mijn hoofd was weg. Ik was stomverbaasd.

 

Even later. Het zakte nog verder naar beneden. Naar mijn kin en hals. En mijn gezicht was weer ‘normaal’.  Het ging door. Ik bleef met intense aandacht het vreemde gevoel volgen. Naar mijn schouders, borst, buik, heupen, bovenbenen, knieën, enkels en voeten. Het ging als een soort langzame golf van top tot teen door mijn lichaam.

 

En toen werd ik weer verrast. Van mijn tenen ging het weer naar de gehele voet,  de enkels, de knieën, de bovenbenen, heupen, buik, borst, schouders, hals, kin, gezicht en het hoofd. Dus dezelfde langzame golf ging weer door mijn lijf. Nu van teen tot top.

 

Langzaam kwam ik ‘bij’ van deze ervaring. Vol verwondering was ik benieuwd wat er nu zou komen.  Het rare gevoel loste, als het ware, op. Het ging weg. Ik voelde me nog een beetje vreemd. Een bizarre gewaarwording. Ik snapte niet wat er met me gebeurd was.

 

Even later kwam mijn partner aangelopen. ‘Ik heb de dokter aan de lijn. Waar heb je last van?’ Verdorie, ik had nog zo gezegd…………. ! Ik was niet bereid om te praten. ‘Laat me alsjeblieft met rust. Het is alweer over’. Ik bleef liggen om het allemaal tot me door te laten dringen.

 

Ik was onder de indruk van mijn lijf. Het leek erop alsof de gek voelende golf, heel systematisch, de opgeslagen spanning in mijn hele lichaam had laten wegvloeien. Er daalde een rust over me heen.

 

Tranen in mijn ogen. Ik voelde me dankbaar. Dankbaar dat ik het aandurfde om mijn lichaam te observeren. Dat ik vrij was van paniekgedachten in de trant van: ‘ik vind het eng, mijn lichaam doet raar‘ ‘als ik maar geen hartaanval heb’, ‘als ik maar niet dood ga’. Het was een bijzondere ervaring.  Achteraf bleek dat ik een hyperventilatie aanval had gehad.

 

Het lichaam deed iets wat ik niet kende. Helaas worden er mensen in vergelijkbare situaties bang. Bang voor iets dat onbekend is. In paniek wordt acuut het alarmnummer 112 gebeld. De eventuele rit met de ambulance, de onderzoeken in het ziekenhuis, negatieve gedachten over wat er aan de hand zou kunnen zijn en in spanning het oordeel afwachten veroorzaken een heleboel stress. Deze stress wordt als een negatieve ervaring opgeslagen in het lijf. Dus in plaats van dat er spanning wordt afgevoerd wordt er een laag spanning toegevoegd.

 

Bovendien blijft er vaak angst achter. Angst op herhaling. Deze kan zo heftig zijn dat er onderdrukkende, verslavende medicatie (slaap- en kalmeringsmiddelen) wordt verstrekt. Wat nare versuffende bijwerkingen heeft en niet voorkomt dat je weer een hyperventilatie aanval krijgt.

 

Advies:

Doet je lichaam vreemd? Observeer eerst rustig je lijf. Voel en ervaar met volle aandacht wat het lichaam doet. Pijn, emoties en gevoelens komen en gaan. Ze blijven slechts kort op eenzelfde plaats zitten.  En vind je dat eng? Zorg dat er iemand bij je is. Iemand die er alleen maar is. Dat geef een gevoel van veiligheid.

 

Is het toch niet gelukt en ben je bang dat de situatie zich gaat herhalen en wil je het vervelende gevoel niet onderdrukken met medicatie? Ga dan aan de slag met het innerlijke angstgevoel. De angst ben je niet. Je draagt het met je mee. Je kunt het leren loslaten, zodat het niet je leven gaat beheersen.

 

Liever niet wachten op zo’n rare, bijzondere ervaring van het lichaam? Observeer je lijf en voel dagelijks of er spanning of stress in je lichaam zit. Het kan zich op verschillende manieren uiten. Een klacht, pijn, een tinteling, koude rilling of iets anders. Als je het herkent dan kun je het ook leren accepteren en loslaten.    

 

Het simpele stoere mannenleven
Welke kip ben jij?