home

We have a dream!

We have a dream!


We have a dream!

We have a dream! We willen dat onze Nederlandse helden winnen bij de Olympische spelen. We gunnen hen een (gouden) medaille en eeuwige roem. En dan lukt het soms net niet om een medaille te veroveren. Wat een teleurstelling voor ons en ook voor de sporters. Na jaren keihard werken kan het zelfvertrouwen een flinke deuk oplopen.

 

Ook zonder dat ik hard getraind heb voor een kampioenschap is mijn zelfvertrouwen vandaag gekneusd. Wat een rotdag! Ik word te laat wakker. Zeurende hoofdpijn. Mijn puppy, die met haar scherpe nagels, mijn blote benen versierd met krassen. Geen eten in huis. Ik heb vorige week mijn ramen gelapt. Nu schijnt de zon erop. Verschrikkelijk! Ik trap met mijn blote voet in een hondenplas in mijn woonkamer. Wanneer wordt ze eens een keer zinnelijk? Ik ga met een lege maag naar de winkel boodschappen doen. Lekkere, maar ongezonde dingen gehaald. Opgepeuzeld. Spijt! Waarom heb ik me niet geheerst? Ik had vandaag een afspraak. Helemaal vergeten! De afspraak kan pas over 4 weken weer worden ingepland. Ik bel een goede vriendin om even af te blazen, maar ze neemt niet op. Ik ga achter mijn computer zitten. Dan maar aan het werk. Ik denk, tuur en ik staar, maar er komt helemaal niks.

 

Dan maar op social media. Mensen hebben de hoop en de verwachting dat er plakken worden gehaald. Liefst gouden! 

De sporters werken jaren keihard en moeten op één moment bewijzen wat ze kunnen. Als hun droom uit elkaar spat, zal hen dat diep raken. Ze hebben niet kunnen voldoen aan hun eigen en andermans verwachtingen. Wellicht gaan ze zichzelf verwijten maken. En als het niet lukt dan komen de verwijten. Maar wie zijn wij om hun inzet en hun resultaten te veroordelen? Ik heb zelf niet de aanleg en de discipline om zo hard voor één belangrijk moment in mijn leven te werken. Ik ben de hoopvolle verwachtingspraatjes zo zat. Ik sla mijn computer met een klap dicht.

 

Ik denk aan de afgelopen dag! Te laat uit bed, ongezond gegeten, niet gesport, geen werk verricht, veel te lang op social media gezeten. Waarom heb ik niet meer discipline? Waarom kan ik niet eens op tijd opstaan, gezond eten, voldoende bewegen, me ontspannen? Ik merk dat ik mezelf aan het veroordelen ben. Ik vind het niet juist om anderen te veroordelen. Waarom ben ik dan zo hard voor mezelf?

 

Er moet vandaag toch wel wát goed zijn gegaan? Ik denk nog eens na over de afgelopen 10 uur. Ik heb lekker uitgeslapen. Het was een zonnige dag. Ik heb wandelingen met mijn puppy gemaakt. Ik heb genoten van wat lekkers. En ik voel me trots op alle Nederlanderse sporters. Ze krijgen van mij allemaal een gouden plak! En ik geef mezelf er ook één, want ik ben nu dankbaar voor de gouden momenten van deze dag. Our dream come true.

Ben jij ook zo verlegen?
Mijn oordelende puppy